چندروز پیش توی شهر کتاب نیاوران، کتابی دیدم که هم اسمش اش و هم نویسنده اش بدجور وسوسه آور بود. خریدم و شروع کردم به خواندن و حالا که تقریبا یک سوم کتاب را خوانده ام، هر چقدر جلوتر می روم به جذابیت کتاب اضافه می شود. کتابی با عنوان "روانکاوی لئوناردو داوینچی" اثر "زیگموند فروید" که فروید براساس اطلاعاتی که راجع به داوینچی در دسترس هست، و همچنین بعضی خاطرات او، تحلیلی روانکاوانه از او ارائه می دهد که در قسمتهایی، واقعا غافلگیر کننده است. اگر مثل من به مباحث روانکاوی تازگی علاقمند شده اید و یا از قبل علاقمند بوده اید، کتاب را توصیه می کنم.
نقطه ی ضعف کتاب، البته، ترجمه و ویرایش خیلی بد آن است! حیف. جاهایی را به زور فراوان می شود فهمید که منظور چی بوده و بعد وقتی دقت می کنید، می بینید مشکل از ساختن جمله های نادرست و بد ناشی شده. به هرحال، کتابی ست که هرچند ظاهرا ویراستاری متن را ویرایش نکرده، مترجم هم نثر خوبی نداشته، اما می شود خواند و لذت برد و شگفت زده شد.

کتاب "روانکاوی لئوناردو داوینچی" اثر "زیگموند فروید" ، با ترجمه ی پدرام راستی، انتشارات ناهید