پنج شنبه، تولد یک سالگی من در رادیو بود! از اولین برنامه در سال قبل، تا برنامه ی همین پنج شنبه ای که گذشت. از استرس روزهای اول اجرای برنامه ی زنده، تا روزهایی که کم کم، استودیوی رادیو فرهنگ، عصرهای چهارشنبه و حالا، عصرهای پنج شنبه، توی این روزهای خستگی و کسالت، مزه و طعمی دیگر پیدا می کرد؛ گفتگو با مهمان هایی که گاهی ممکن بود در این گفتگوها به عنوان کارشناس و مصاحبه کننده، تندی کرده باشم تا جوهره ی موضوعی را از لابه لای گفتگوها بیرون بکشم، گاهی گفتگو آرام و بی دغدغه پبش رفته است و گاهی حالتی میانه و متعادل. و با طعم خوب شنیده شدن بواسطه ی بسیاری از مخاطبان، چه مخاطبان ثابت و چه آنها که اتفاقی گذرشان به رادیو فرهنگ می خورد در آن زمان خاص. چه مخاطبین آشنا که همیشه نظری داده اند راجع به برنامه، چه آنها که نمی شناسیم.

جلسه ی این پنج شنبه اما، از جنسی دیگر بود. متفاوت با تمام برنامه های سال قبل. برنامه ی پنج شنبه، به این اعتبار که اولین برنامه ی ما در سال تازه بود موضوع برنامه ی هفت اقلیم به گونه ای دیگر بود: نقد هفت اقلیم در هفت اقلیم!و گفتگو با چهار صاحب نظر در حوزه ی معماری و رسانه؛ سید محمد بهشتی، کامران افشار نادری، سید مصطفی کیانی و سیامک جولایی.
که هر کدام، فارغ از دلگرمی هایی که به ما دادند در تداوم این راه؛ نظرات، پیشنهادات و انتقادات خودشان را مطرح کردند و نکاتی را که در ذهن داشتند در جهت بالابردن کیفیت برنامه، مطرح کردند.
هر گفتگو، برای من جذاب بود و نکات جالبی داشت. نکته ی جالب این بود که در سال قبل، برنامه را با گفتگو با سید محمد بهشتی آغاز کرده بودیم در اولین جلسه ی سال قبل، و این بار هم از قضای اتفاق، اولین گفتگوی سال جدید ما با سید محمد بهشتی بود!