اندرا با ما نشان ده راستک
ماجرا را در میان نه راستک
چون کمالی با من آخر پیش آ
همچو تیری آید کاید از زه راستک
ای فضولی! سو به سو چندین مجه!
ور جهی، باری برون جه راستک
ده خدایی نیست جز تو هیچ کس
کاو بگوید حال این ده راستک
چون تو آدینه نخواهی آمدن
وعده مان ده روز شنبه راستک
در دروغ و مکر ذوقی هست لیک
آن نمی ارزد همان به راستک
گر بدیدی شمس تبریزی بگو
یک نشان با که ترین که راستک