این یادداشت، چندی پیش نوشته شد و حالا با تاخیر منتشر می شود.

امروز به اتفاق یکی از دوستان - دوست، همکار و هم دوره ای دانشگاه - مهندس مهدی تاریخی رفتیم نمایشگاه کارهای مسابقه ی مجموعه فرهنگی آیینی زرتشتیان. چند نکته به نظرم رسید، فکر کردم بنویسم بد نباشد.
اول اینکه؛ چند وقت پیش وقتی آثار برگزیده ی مسابقه ی باغ نور را دیدم، فکر کردم عجب دوره ی افولی را طی می کنیم. خود ما هم البته همراه بهروز غفاری و شهاب قندهاری از کانادا طرحی ارایه داده بودیم که یکی از ده طرح برگزیده بود (بدون رتبه بندی). ادعایی هم البته ندارم، به نظرم کار ما ایده ی خوب اما پرداخت نشده ای داشت. به هر جهت، در مورد میانگین کارها، به نظرم رسید انگار نسل جدید معماران، شاید واقعا بضاعتشان در همین حد باشد؛ طرح هایی اکثرا بی محتوا و ضعیف. اشکالات اولیه ای از قبیل درک نکردن مقیاس واقعی زمین و در نتیجه، طراحی بر اساس تصور غلط از اندازه های واقعی در مقیاس انسانی. یا طرح هایی که بر مبنای درک درست از یک مجموعه ی چند عملکردی شکل نگرفته بود و هماهنگی در طراحی مجموعه را مترادف با هم ارزش فرض کردن کلیه ی فضاها در حیطه ی حجمی فرض می کرد. یا ایده هایی که پتانسیل خوبی داشتند، اما develope نشده باقی مانده بودند و ...
اما امروز، به نظرم وضع به شکل دیگری بود. از 85 کار، به نظرم می شد 16-15 کار برجسته را جدا کرد که هم ایده ی قوی داشتند و هم پرداخت قوی. پیداست در چنین شرایطی، هیات ژوری ناچار نیست از بین بد و بدتر، بد را انتخاب کند. البته در اعلامیه ی انجمن زرتشتیان گفته شده که در مرحله ی اول 28 اثر انتخاب شده اند. در سطح آخر به نظرم حدود 15 کار ضعیف وجود داشت که می شود بی هیچ بحثی کنارشان گذاشت و در نتیجه، حدود 55-50 کار باقی می ماند که کارهای بدنه بودند. سطح این آثار سطح پایینی نبود. در واقع، کارهای متوسطی که هرچند ممکن است ایده یا پرداخت عالی نداشته باشند، اما کارهای قابل قبولی هستند. البته، این امکان وجود ندارد با یک حکم کلی درباره ی این آثار داوری کرد.
تنها می توانم بگوبم،آثار این نمایشگاه، یک سرو گردن بالاتر از چند مسابقه ی اخیر - از جمله مسابقه ی باغ نور - بود و این البته بسیار نوید بخش است.

دوم اینکه؛ انجمن زرتشتیان تهران، در برگزاری این مسابقه، پرنسیپ ویژه ای در پیش گرفته که عملکردش در همان چارچوب قابل تحلیل است. اولا، تصمیم براین بوده که تا وصول کلیه ی آثار، اسامی هیات داوران اعلام نشود، با این استدلال که امکان تبانی را سلب کنند. من با این استدلال نمی توانم موافق باشم ...

ادامه دارد ...

................................................................................................................................

کامنت ها، برخلاف میل من بسته شده و متاسفانه درست نمی شود؛ اگر نظری داشتید به این آدرس بفرستید لطفا:
ali.eta@gmail.com