یک توضیح نسبتا ضروری - مسابقه ی آدریان بزگ بهانه ای شد برای طرح این مباحث؛ این ها مطالبی عمومی ست و خواننده در می یابد که قرار نیست نوک پیکان نقد ما به سوی انجمن زرتشتیان باشد. عملکرد آنها - تا اینجای کار - در مجموع در این آشفته بازار لااقل از نظر من منتقد نمره ی خوبی می گیرد. نقد من فعالیت ارزشمند آنها را نادیده نمی گیرد و تنها تلاش من این است که به لحاظ مبانی نظری، مباحثی را در این حوزه طرح کنم و استدلال ها و شیوه های آنها را بر اساس این مبانی بسنجم.
دوم اینکه؛ انجمن زرتشتیان تهران، در سیاست های اجرایی این مسابقه، پرنسیپ ویژه ای در پیش گرفته که عملکردش در همان چارچوب قابل تحلیل است. تصمیم براین بوده که تا وصول کلیه ی آثار، اسامی هیات داوران اعلام نشود، با این استدلال که امکان تبانی را سلب کنند. من با این استدلال نمی توانم موافق باشم ...
این عمل، از دو جنبه قابل بررسی است. در واقع باید به دو پرسش زیر پاسخ داد:
1) آیا محروم کردن شرکت کنندگان احتمالی، از دانستن نام افرادی که قرار است به قضاوت آثار آنان بنشینند، تضییع حقوق آنان محسوب می شود یا خیر؟
2) آیا در صورت امکان تخلف، چنین اقدامی می توانند تضمین کننده ی سلامت داوری باشد؟ یا اینکه مولفه های تضمین کننده ی سلامت داوری را به شیوه ی دیگری باید تعریف و جستجو کرد؟
من تصور می کنم پاسخ سوال اول، مثبت است. یعنی بی اطلاعی شرکت کنندگان احتمالی از ترکیب هیات داوران، تا پیش از ارایه ی اثر، تضییع حقوق شرکت کننده محسوب می شود. چرا؟
هر مسابقه ی معماری، چهار رکن دارد؛ شرکت کننده، برگزار کننده، موضوع مسابقه و هیات ژوری.
برگزار کننده ی مسابقه، بنا به نیازی، خواسته ای، هدفی و یا آرمانی طرح موضوع می کند؛ می تواند محدوده ای را به عنوان شرکت کنندگان تعریف کند یا نکند (این از اختیارات اوست)؛ و از میان افراد واجد صلاحیت، گروهی را به عنوان هیات داوران دعوت و معرفی می کند (این که این ترکیب، چگونه ترکیبی باشد و چه گرایشی در آن غالب باشد باز از اختیارات اوست)
از سوی دیگر، شرکت کننده ی احتمالی، بر اساس سه رکن دیگر برای شرکت در یک مسابقه تصمیم دیگری می کند.
برای خود من به عنوان یکی از افرادی که به این فعالیت، به دلایل مختلفی که در حوصله ی این مطلب نمی گنجد، علاقه و اصلا اعتیاد! دارم؛ گاه پیش آمده موضوع مسابقه ای برایم جذاب بوده، به هیات برگزار کننده هم اعتماد و اعتقاد داشته ام، اما به خاطر ترکیب هیات داورانی که - به هر دلیل - نمی پسندیده ام، نخواسته ام در مسابقه شرکت کنم. این حق هیات برگزار کننده است که داورانی ولو با گرایشی خاص را انتخاب کند؛ و این حق شرکت کننده ی احتمالی است که به خاطر فلان ترکیب خاص، نخواهد در مسابقه ای شرکت کند.
بنابرین، به نظر من، این یکی از حقوق شرکت کننده ی احتمالی ست که سه رکن دیگر را به خوبی بشناسد.
برگزار کننده را بشناسد؛ موضوع مسابقه و اهداف و برنامه ی آن را به درستی بشناسد؛ هیات داوران به خوبی به او معرفی شود.
تا بر اساس این سه فاکتور، تصمیم بگیرد در مسابقه ای شرکت کند یا شرکت نکند.
اما در مورد سوال دوم، اینکه: آیا در صورت امکان تخلف، چنین اقدامی می توانند تضمین کننده ی سلامت داوری باشد؟ یا اینکه مولفه های تضمین کننده ی سلامت داوری را به شیوه ی دیگری باید تعرف و جستجو کرد؟ ...
ادامه دارد ...
..................................................................................................................................
متاسفانه هنوز کامنت ها، برخلاف میل من بسته است و درست هم نمی شود؛ اگر نظری داشتید به این آدرس بفرستید لطفا:
ali.eta@gmail.com