کم کم به انتهای سفر نزدیک می شوم. حالا که با کمی فاصله به روزهای سفر نگاه می کنم، به لحاظ تجربه های معمارانه، سفر پرباری بود. تجربه ی فضایی انواع و اقسام بناهای شناخته شده و ناشناس. جدید و قدیمی. بزرگ و کوچک. و بعد هم آشنایی حضوری با تعدادی از چهره های فعال معماری ایران و گپ و گفت های نسبتا طولانی، که هر کدام برای من، مثل خوانش زندگی و ماحصل زندگی یک هنرمند بود. از کجا می آیند؟ چه مسیری را طی کرده اند و حالا، در این غربت فرانسوی چه می کنند؟ مهندس عبدالحمید اشراق، دکتر هوشنگ اعتضاد، مهندس بهنام آزاده، مهندس نسرین سراجی، مهندس حمید موقر و ...
بعد هم سفر دو روزه ی همین اواخر به آلمان، شهرهای آخن و کلن، و تجربه های فضایی متفاوتی که هرکدام عرضه می کنند ...
سعی می کنم کم کم، چیزهای دقیق تری بنویسم از آنچه دیده ام و تجربه کرده ام، از آنچه مشاهده کرده ام.