نکته ی اول اینکه فردا، در برنامه ی رادیویی هفت اقلیم در رادیو فرهنگ، مهمانان ما آقایان دکتر کامران افشارنادری و دکتر حمیدرضا شایان خواهند بود، با موضوع معماری بعد از انقلاب؛ که قرار است طی چند جلسه به آن بپردازیم.
زمان برنامه هم ساعت 6 تا 8 بعد از ظهر است.

دوم اینکه یکی از دوستان خوبی که اتفاقا از نسل اولی های وبلاگ نویسان معمار هم هست، لطف کرده و کامنتی برای من گذاشته در رابطه با برنامه ی رادیویی هفت اقلیم، به شرح زیر:

درود
من به طور کاملن اتفاقي مصاحبه ات را با دکتر صارمي که افتخار شاگردي اش را فقط براي يک ترم در دانشکده داشتم، شنيدم. لذت بردم و به خود باليدم.
نميدانم آيا هيچ تصوري از برنامه راديويي داري؟ برد اين رسانه چقدر است و اگر هست چه افرادي بدان گوش فرا ميدهند؟ مي انديشم که فقط براي من معمار، جالب باشد و نه ديگران.
راديو فرصتي طلايي است براي نشر در بين مردم کوچه و بازار.
به ويژه من که بسيار فکر ميکنم که بيش از آنکه ما نياز به تربيت معمار و مهندس داشته باشيم به کساني نياز داريم که اثر هنري را بفهمند.
نياز به معمار پس از نياز به معماري به وجود ميايد و فکر ميکنم دليل عدم اقبال مردم به مباحث پيچيده ناآگاهي عمومي باشد.
جاي بحث دارد.... نه؟

اولا من خیلی از دوست عزیزم تشکر می کنم بابت این راهنمایی و اظهارنظری که کردند. من الان قصد ندارم خیلی به تفصیل از این برنامه و سیاستی که در پیش گرفته صحبت کنم، اما ذکر یکی دو نکته، شاید بد نباشد.
به نظر من، در رسانه های امروزی، از این سطح واقعا گذشته ایم که تصور کنیم به طور عمومی، رسانه یعنی نشر چیزی بین مردم کوچه و بازار. من این اصطلاح را خیلی نمی فهمم: مردم کوچه و بازار. چون بحث مخاطب شناسی در رسانه بحث خیلی مفصلی است که اتفاقا من در این زمینه هم سعی می کنم مطالعه داشته باشم و خیلی پرت از موضوع نباشم. در حال حاضر، در زمان کثرت رسانه ها، مخاطبین لایه بندی دارند. به سطوح متفاوتی به لحاظ فکری و فرهنگی تعلق دارند. این موضوع دیگر اظهر من الشمس است. به همین خاطر، من اصلا رادیو فرهنگ را جایی برای عوام نمی دانم. راننده ی تاکسی، ترجیح می دهد رادیو پیام گوش کند، یک برنامه ی خیلی جذاب و پویا که خیلی هم مباحث جدی و فرهنگی را طرح نمی کند. مگر برنامه های حوزه ی مثلا فلسفه یا ادبیات در رادیو، همه خیلی عوام پسند هستند؟ می توانند باشند، می توانند نباشند و این کاملا بستگی دارد با اینکه کجا می خواهند عرضه شوند. روزنامه ی شرق؛ نوع مطالبش، عمقش، رویکردش، حتما با مثلا همشهری فرق دارد. رادیو فرهنگ هم با رادیو پیام مثلا. اتفاقا اخیرا داریم برنامه ی دیگری تهیه می کنیم برای یک شبکه ی رادیویی دیگر، که مثل فرهنگ هم نیست، اما مثل مثلا رادیو جوان هم نیست. چیزی هست بین اینها. خوب؛ اینجا ما این نکته ای به جایی را که شما تذکر داده اید، لحاظ کرده ایم و غیر از این هم نباید باشد. اما در رادیو فرهنگ، من فکر می کنم اگر این برنامه، قابل شنیدن برای اهل فرهنگ، به طور عمومی، نباشد و فقط معماران بشنوند، ما موفق نبوده ایم. یعنی من به یک حوزه ی بزرگتری از مخاطبین فکر می کنم که معماران هم بخشی از آن هستند.

من باز هم از شما، دوست و سال بالایی عزیز دانشکده، تشکر می کنم و منتظر نظرات شما هستم.

.............