مي دانم
اكنون بسيار دير تر از آن است كه بتوانم
آن پسربچه ي احمق هجده بيست ساله را
در جزيره اي مرجاني پيدا كنم
و حالي اش كنم
كه اين همه انتظار
براي يك پري دريايي
كه هيچ وقت نيامده است، نمي آيد
ابلهانه است
كه همين دختران سياه سوخته
با لباسهاي چرك و موهاي شانه نخورده
لااقل گوشت و پوست و استخوانشان واقعي است
و مي توانند از اين درياي نفرين شده، ماهي
و از تو - اگر داشتي - دلي صيد كنند
(حافظ موسوي - شعرهاي جمهوري)