...
...
فردا توي روزنامه ي شرق، مطلبي خواهم داشت با عنوان " هرمنوتيك مكعب" كه يك گزارش ( يا شايد مقاله؟ ) تحليلي ست درباره ي سفارتخانه ي ايران در آلباني كار علي اكبر صارمي. مطلب قبلي از اين سلسله نوشته ها را درياره ي سفارتخانه ايران در ژاپن كار حسين شيخ زين الدين نوشته بودم كه اينجا مي توانيد ببينيد.
اين موضوع را كه صفحه تجسمي شرق به من پيشنهاد كرد، احتمالا تا معرفي سه چهار كار قابل بحث ديگر ادامه خواهم داد و اگر گرفتاريهاي مزخرف و حتا گاهي كمرشكن! اين روزها برايم پيش نيايد! سعي مي كنم لااقل هر ماه، يكي از آنها را بنويسم.
نكته ي بامزه اي كه خيلي عميق حس كردم، اين بود كه به خاطر ساختارهاي بي در و پيكر و حتا آلوده ي فضاي حرفه اي معماري توي مملكت ما، نوشته هايي كه بخواهند صرفا به جوهر معماري و بعد خلاقه ي آن - فارغ از حاشيه ها - بپردازند، هزار اما و اگر درموردشان مطرح مي شود. چرا فلاني اين مطلب را نوشت؟ هدف خاصي داشت؟ نوعي تباني دركار بود؟ و هزار مساله ي ديگر! به هر حال، فعلا نوشته هاي من قرار است صرفا به بعد خلاقه ي معماري، جوهر معماري، فضاي معماري، و تحليل هاي صرفا نظري - نه سياسي، نه اقتصادي، نه هزار مساله ي ديگر - بپردازد. در مورد اين صورت مساله هاي جديدي كه عرض كردم، در حاضر مطلقا در موضعي نخواهم بود كه اظهار نظر كنم، به هزار و يك دليل.
پس همين تحليل هاي نظري را كه فعلا از عهده ي من ساخته است، از ما بپذيريد. باقي اش بماند شايد وقتي ديگر، كه فردا روز ديگريست!