1. پنج شنبه ي هفته ي قبل، جلسه ي معرفي كارهاي علي كرمانيان، تمايلي را براي ماندن تا پايان برنامه در من ايجاد نكرد. به نظرم، در ميان آن همه كاري كه توي فيلم بيست دقيقه اي اول برنامه نشان داده شد و بعد كارهايي كه مفصل تر معرفي شد، چيز خاصي وجود نداشت كه قابل بحث باشد: يك سري پروزه ي مسكوني از همين ها كه توي اين شهر زياد ساخته مي شود، فقط با كمي رنگ و لعاب بيشتر.
2. من خيلي جدي معتقدم اسم اين جلسات، مطلقا نقد نيست. صرفا يك نوع معرفي و پرزانتاسيون است. نقد اين نيست كه يكي بنشيند كارهايش را معرفي كند بعد يكي ديگر بيايد چهار تا جمله كه معمولا آنقدر كلي هستند كه مي توانند عينا در مورد اشخاص و پروزه هاي ديگري بكار برده شوند ، بگويد. نقد معماري به دلايلي هنوز در ايران پا نگرفته است كه البته، همه ي اين دلايل، به مسايل صرفا تخصصي برنمي گردد.